Havamal
Pieśń Najwyższego


Runathattr Othins
Pieśń Odyna o runach

 
 

V

 
     
137 Wiem, że wisiałem na wiatrem owianym drzewie
Przez dziewięć nocy,
Oszczepem zraniony, Odinowi ofiarowany
Sam sobie samemu.
Na tym drzewie, o którym nikt nie wie,
Z jakich wyrasta korzeni.
 
     
138 Chlebem mnie nie karmiono, ni napojem z rogu,
Wypatrywałem ku dołowi,
Przyjąłem runy - krzycząc przyjąłem,
Spadłem potem stamtąd.
 
     
139 Pieśni dziewięć wszechmożnych od sławnego dostałem
Syna Bölthorna, Bestli ojca,
I napój dostałem drogiego miodu,
Wylany z Odrörira.
 
     
140 Wtedy zacząłem dojrzewać i rozumieć
I rosnąć i mężnieć;
Słowa mi słów słowa stwarzały -
Czyny mi z czynów czyny stwarzały.
 
     
141 Runy otzrymasz i czytelne znaki.
Bardzo wielkie runy
Bardzo mocne runy
Co Olbrzym Śpiewak zabarwiał a bogowie stworzyli
I boski run Głosiciel rytował
 
     
142 Odin - Asom, Alfom - Dain,
Dwalin - Karłom,
Alswidr - Olbrzymom, a ludzkiemu pokoleniu -
Ja sam runy kreśliłem.
 
 

* * *

 
143 Czy wiesz,  jak rytować trzeba? Wiesz,  jak badać trzeba?
Czy wiesz, jak rysować trzeba? Wiesz, jak obrabiać trzeba?
Czy wiesz, jak modlić się trzeba? Wiesz, jak ofiary składać trzeba?
Czy wiesz, jak przekazać trzeba? Wiesz, jak na ofiarę zabić trzeba?
 
     
144 Lepiej nie modlić się, niż ofiarować za wiele,
Zawsze za Ofiarę czeka człowiek zapłaty,
Lepiej nie przekazać, niż zabić za wiele
[ ............................................................ ]
 
     
145 Thundr tak nakreślił przed stworzeniem ludzi,
Gdzie stał, gdy z powrotem odszedł.
 
     
 

VI

 
     
146 Pieśń znam, której nie zna małżonka władcy
Ni syn człowieczy,
Pomoc zwie się pierwsza, a pomoże w troskach i w kłotniach
I wszelkich chorobach.
 
     
147 Znam inną, której ludzie potrzebują,
Gdy chcą jako uzdrowiciele działać.
 
     
148 Trzecią pieśń znam, gdy zajdzie konieczność
Opętania nieprzyjaciół;
Ostrza tępię mym wrogom,
Nie chwyci im ni miecz, ni podstęp.
 
     
149 Czwartą pieśń znam, jeśliby mnie w kajdany zakuto,
Śpiewam tak, że iść mogę wolny,
Spadają mi z nóg kajdany
a z rąk więzy.
 
     
150 Znam piątą pieśń, gdy wrogi oszczep
Rzucony leci w walczących tłum,
Nie pędzi on tak hardo, bym go nie zatrzymał,
Gdy wzrok mój go dosięgnie.
 
     
151 Pieśń szóstą znam, jeśli mię zrani ktoś
Drzewa korzeniem świeżym,
Człowiek, co nienawiść mą wznieci
Szkodę niech większą od mojej poniesie.
 
     
152 Siódmą znam: gdybym ujrzał płomień wysoki
Nad towarzyszami w sali,
Nie płonie tak szeroko, bym go nie ugasił;
Taką pieśń umiem śpiewać.
 
     
153 Ósmą znam pieśń, co wszelkim jest
pożyteczna:
Gdy zawiść powstanie wśród władcy synów,
Umiem ją wraz uśmierzyć.
 
     
154 Dziewiątą znam: gdy muszę ratować
Mą łódź pędzoną po morzu,
Wicher uspokoję na fali
I uśpię całą wodą.
 
     
155 Pieśń dziesiątą znam: gdy czarownice ujrzę
Lecące w powietrzu,
Wtedy tak uczynię, że się zabłąkają,
Postaci swej nie odnajdą,
I nie odnajdą swej duszy.
 
     
156 Jedenastą znam: gdy mam na bój
Druhów wieść,
Spiewam w tarczę, a oni siłą naprzód pędzą,
Zdrowi do boju
I zdrowi z boju,
Żadna ich szkoda nie spotka.
 
     
157 Dwunastą pieśń znam: gdy widzę wisielca
Na drzewie się kołyszącego
Tak rysuję runy,
Że człowiek zstępuje
I ze mną mówi.
 
     
158 Pieśń znam trzynastą, gdy chłopca małego
Pokropię wodą:
Nie zginie on, choć w bitwie się znajdzie,
Nie padnie pod ostrzem miecza.
 
     
160 Pietnastą pieśń, którą Thodrörir karzeł
Śpiewał przed drzwiami Dellinga:
Siłę przepowiadał Asom, powodzenie Alfom,
jasny umysł Hroptatyrowi.
 
     
161 Szesnastą znam pieśń, gdy uczciwej dziewczyny
Miłość chcę mieć, i rozkosz,
Omamię jej zmysły - śnieżne ma ramiona -
I przemienię wszystką jej wolę.
 
     
162 Pieśń siedemnastą znam: wiem, że mi nie umknie
Młodziutkie dziewczę.
 
     
163 Pieśni tych, zapewne, Loddfafnir,
Długo brak odczuwałeś,
Wyjdzie ci na dobre, jeśli przyjmiesz,
Pożytek będziesz miał, jeśli weźmiesz,
Potrzebę zaspokoisz, gdy odbierzesz.
 
     
164 Pieśń osiemnastą znam, której nigdy nie zdradzę
Żadnej dziewczynie - ni innej niewieście -
Tajemnica jest zachowana, gdy tylko jeden wie,
To rzec chcę kończąc pieśń
Tylko tej jednej, która mnie zamknie w ramionach,
Lub może - mej siostrze.
 
     
165 Zostały teraz zaśpiewane Pieśni Najwyższego
W hali Najwyższego, ku pożytkowi synom człowieczym,
Ku zgubie synom Olbrzymów.
Błogosławiony ten, który śpiewał,
Błogosławiony ten, który wie,
Niech pożytek ma ten, który odebrał,
Błogosławieni ci, którzy słuchali.