Hávamál
wersja staroislandzka 
 

 

1



 5
Gattir allar,
aþr gangi fram,
vm scoðaz scyli,
vm scygnaz scyli;
þviat ouist er at vita,
hvar ovinir sitia
a fleti fyr.
2


 4
Gefendr heilir!
gestr er inn kominn,
hvar scal sitia sia?
miok er braðr
sa er a bra/ndom scal
sins vm freista frama.
3


 4
Eldz er þa/rf
þeims inn er kominn
oc a kne kalinn;
matar oc vaða
er manne þa/rf
þeim er hefir vm fiall fariþ.
4


 4
Vatz er þa/rf
þeim er til verþar komr,
þerro oc þioðlaþar,
goþs vm oþis,
ef ser geta metti,
orþz oc endrþa/go.
5


 4
Vitz er þa/rf
þeim er viþa ratar,
dolt er heima hvat;
at a/gabragði verþr
sa er ecci kann
oc m snotrom sitr.
6


 4


 7
At hyggiandi sinni
scylit maþr hrosinn vera,
heldr getinn at geði.
Þa er horscr oc þa/gull
komr heimisgarda til,
sialdan verþr víti vorom;
þviat obrigdra vin
for maþr aldregi,
enn manvit micit.
7


 4
Enn vari gestr,
er til verþar komr,
þvnno hlioþi þegir,
eyrom hlydir,
enn a/gom scodar;
sva nysiz froþra hverr fyr.
8


 4
Hinn er sell,
er sér um getr
lof oc lícnstafi;
odolla er við þat,
er maþr eiga scal
annars briostvm i.
9


 4
Sa er sell,
er sialfr vm a
lof oc uit, meþan lifir;
þviat ill rað
hefir maþr opt þegit
annars briostom or.
10


 4
Byrþi betri
berrat maþr bra/to at,
enn se manuit micit;
a/ði betra
þiccir þat i okvnnom stað,
slict er valaþs vera.
11


 4
Byrdi betri
berrat maþr bra/to at,
enn se manuit micit;
vegnest verra
vegra hann velli at,
enn se ofdryccia a/ls.
12


 4
Era sva gott,
sem gott qveþa,
a/l alda sona;
þviat fora veít,
er fleira dreccr,
sins til geds gvmi.
13


 4
Ominnis hegri heitir
sa er yfir a/lþrom þrvmir,
hann stelr geði gvma;
þess fvgls fia/drom
ec fiotraþr varc
i garði Gvnnlaþar.
14


 4
Avlr ec varð,
varþ ofrolvi
at ins froða Fialars;
þvi er a/lðr baztr,
at aptr vf heimtir
hverr sitt geð gvmi.
15


 4
Þagalt oc hvgalt
scyli þioðans barn
oc vigdiarft vera;
glaþr oc reifr
scyli gvmna hverr,
vnnz sinn biþr bana.
16


 4
Ósniallr maþr
hyggz mvno ey lifa,
ef hann viþ uíg varaz;
enn elli gefr
hanom engi friþ,
þott hanom geirar gefi.
17


 4
Kópir afglapi,
er til kynniss komr,
þylsc hann vm eþa þrvmir;
alt er senn,
ef hann sylg um getr,
vppi er þa geþ gvma.
18


 4
Sa einn veit,
er viða ratar
oc hefir fiolþ vm fariþ,
hverio geði styrir
gvmna hverr,
sa er vitandi er vitz.
19


 4
Haldit maþr a keri,
drecki þo at hófi mia/ð,
meli þarft eða þegi;
okynnis þess
vár þic engi maþr,
at þv gangir snemma at sofa.
20


 4
Graþvgr halr,
nema geðs viti,
etr ser aldrtrega;
opt fer hlegis,
er m horscom komr,
manni heimscom magi.
21


 4
Hiarðir þat vito,
ner þér heim scolo,
oc ganga þa af grasi;
enn osviþr maþr
kann evagi
sins vm mals maga.
22


 4
Vesall maþr
oc illa scapi
hler at hvivetna;
hitki hann veit,
er hann vita þyrpti,
at hann era vamma vanr.
23


 4
Osviþr maþr
vakir vm allar netr
oc hyggr at hvivetna;
þa er móþr
er at morgni komr,
alt er vil sem var.
24


 4
Osnotr maþr
hyggr ser alla vera
viðhloiendr vini;
hitki hann fiþr,
þot þeir vm hann fár lesi,
ef hann m snotrom sitr.
25


 4
Osnotr maþr
hyggr ser alla vera
viðhloiendr vini;
þa þat finnr,
er at þingi komr,
at hann a formelendr fá.
26


 4
Osnotr maþr
þicciz alt vita,
ef hann a ser i va vero;
hitki hann veit,
hvat hann scal við qveþa,
ef hans freista firar.
27


 4


 7
Osnotr maþr
er m aldir komr,
þat er bazt at hann þegi;
engi þat veít,
at hann ecci kann,
nema hann meli til mart;
ueita maþr
hinn er vetki ueit,
þott hann meli til mart.
28


 4
Froðr sa þycciz
er fregna kann
oc segia it sama;
eyvito leyna
mego yta seynir
þvi er gengr vm gvma.
29


 4
Orna melir
sa er eva þegir
stadla/so stafi;
hraðmelt tvnga,
nema haldendr eigi,
opt ser ogott vm gelr.
30


 4
At a/gabragði
scala maþr annan hafa,
þott til kynniss komi;
margr þa froþr þicciz,
ef hann freginn erat
oc nai hann þvrrfiallr þrvma.
31


 4
Fróðr þicciz
sa er flotta tecr
gestr at gest heðinn;
veita gorla
sa er vm verði glissir,
þott hann m gra/mom glami.
32


 4
Gvmnar margir
erosc gagnhollir,
enn at virþi recaz;
aldar róg
þat mvn e vera,
orir gestr viþ gest.
33


 4
Arliga verþar
scyli maþr opt fá,
nema til kynnis komi;
sitr oc snópir,
letr sem solginn se
oc kann fregna at fa.
34


 4
Afhvarf micit
er til illz vinar,
þott a bra/to bvi;
enn til goðs vinar
liggia gagnvegir,
þot hann se firr farinn.
35


 4
Ganga scal,
scala gestr vera
ey í einom stað;
livfr verþr leiþr,
ef lengi sitr
annars fletiom á.
36


 4
Bv er betra,
þott litit se,
halr er heima hverr;
þott tver geitr eigi
oc ta/greptan sal,
þat er þo betra en bon.
37


 4
Bv er betra,
þott litit se,
halr er heima hverr;
bloðvgt er hiarta
þeim er biðia scal
ser i mál hvert matar.
38


 4
Vapnom sinom
scala maþr velli á
feti ganga framarr;
þviat ovíst er at vita,
ner verþr a vegom vti
geirs vm þa/rf gvma.
39


 4
Fanca ec mildan mann
a sva matar goðan,
at ei veri þiggia þegit,
a sins fiar
svagi [gia/flan],
at leiþ se lá/n, ef þegi.
40


 4
Fiár sins,
er fengit hefr,
scylit maþr þa/rf þola;
opt sparir leidom
þaz hefir livfom hvgat,
mart gengr verr enn varir.
41


 4
Vapnom oc váðom
scolo vinir gleðiaz,
þat er a sialfvm synst;
viðrgefendr oc endrgefendr
erosc lengst vinir,
ef þat biþr at verþa vel.
42


 4
Vin sinom
scal maþr vinr vera
oc gialda giof v giof;
hlátr v hlátri
scyli ha/lþar taca,
en la/sung v lygi.
43


 4
Vin sinom
scal maþr vinr vera,
þeim oc þess vin;
enn ovinar sins
scyli engi maþr
vinar vinr vera.
44


 4
Veitztv, ef þv vin átt
þann er þv vel trvir,
oc vill þv af hanom gott geta:
geði scaltv við þann blanda
oc giofom scipta,
fara at finna opt.
45


 4
Ef þv átt annan
þannz þv illa trvir,
vildv af hanom þo gott geta:
fagrt scaltv v þann mela,
en flátt hyggia
oc gialda la/svng v lygi.
46


 4
Þat er enn of þann
er þv illa trvir,
oc þer er grvnr at hans gedi:
hleia scaltv v þeim
oc vm hvg mela,
glic scolo giold giofom.
47


 4
Vngr var ec forðom,
for ec einn saman,
þa varð ec villr vega;
a/digr þottvmz,
er ec annan fann,
maþr er mannz gaman.
48


 4
Mildir frocnir
menn bazt lifa,
sialdan svt ala;
en osniallr maþr
vggir hotvetna,
sytir e glæyggr v giofom.
49


 4
Vaðir minar
gaf ec velli at
tveim tremonnom;
reccar þat þottvz,
er þeir rift hofðo,
neíss er neycqvidr halr.
50


 4
Hra/rnar þa/ll
sv er stendr þorpi a,
hlyrat henne ba/rcr ne barr;
sva er maþr
sa er manngi ann,
hvat scal hann lengi lifa?
51


 4
Eldi heitari
brennr m illom vinom
friþr fimm daga;
enn þa slocnar,
er inn setti komr,
oc versnar allr vinscapr.
52


 4
Micit eitt
scala manne gefa,
opt ca/pir ser i litlo lof;
m halfom hleif
oc m ha/llo keri
fecc ec mer felaga.
53


 4
Litilla sanda,
litilla seva
litil ero geð gvma;
þvi allir menn
vrðot iafnspakir,
halb er a/ld hvar.
54


 4
Meþalsnotr
scyli manna hverr,
eva til snotr se;
þeim er fyrða
fegrst at lifa,
er vel mart vito.
55


 4
Meðalsnotr
scyli manna hverr,
eva til snotr se;
þviat snotrs mannz hiarta
verþr sialdan glatt,
ef sa er alsnotr, er á.
56


 4
Meðalsnotr
scyli manna hverr,
eva til snotr se;
orla/g sín viti
engi maþr fyrir,
þeim er sorgala/sastr sevi.
57


 4
Brandr af brandi brenn,
vnnz brvnninn er,
fvni qveykiz af fvna;
maþr af manni
verþr at mali kvðr,
enn til dolscr af dvl.
58


 4
Ar scal risa
sa er annars vill
fe eþa fior hafa;
sialdan liggiandi vlfr
ler vm getr,
ne sofandi maþr sigr.
59


 4
Ár scal rísa
sa er á yrkendr fá
oc ganga sins verca a vit;
mart vm dvelr
þann er vm morgin sefr,
halfr er a/ðr vnd hva/tom.
60


 4
Þvrra sciða
oc þakinna nefra
þess kann maþr miot,
þess viðar,
er vinnaz megi
mal oc missere.
61


 4
Þveginn oc mettr
ríði maþr þingi at,
þot hann seð veddr til vel;
scva oc bróca
scammiz engi maþr,
ne hestz in heldr,
þot hann haf góðan.
62


 4
Snapir oc gnapir,
er til sevar komr,
orn a aldinn mar;
sva er maþr,
er m morgom komr
oc a formelendr fá.
63


 4
Fregna oc segia
scal froðra hverr,
sa er vill heitinn horscr;
einn vita,
ne annarr scal,
þioþ veit, ef þriro.
64


 4
Ríki sit
scyli radsnotra hverr
i hófi hafa;
þa hann þat finnr,
er m frocnom komr,
at engi er einna hvatastr.
65 .   .   .   .   .   .
.   .   .   .   .   .
.   .   .   .   .   .   .   .
orða þeirra,
er maþr a/ðrom segir,
opt hann giold vm getr.
66


 4
Micilsti snemma
kom ec i marga staði,
enn til sið i svma;
a/l var drvccit,
svmt var olagat,
sialdan hittir leiðr i lid.
67


 4
Her oc hvar
mvndi mer heim vf boðit,
ef þyrptac at malvngi mat,
eða tvá/ ler hengi
at ins tryggva vinar,
þars ec hafða eit etiþ.
68


 4
Eldr er beztr
m yta sonom
oc solar sýn,
heilyndi sitt
ef maþr hafa nair
án vid la/st at lifa.
69


 4
Erat maþr allz vesall,
þott hann se illa heill;
svmr er af sonom sell,
sumr af frondom,
svmr af fe orno,
svmr af vercom vel.
70


 4
Betra er lifðom
enn se olifðom,
ey getr qvicr kv;
eld sa ec vpbrenna
a/ðgom manne fyr,
enn vti var da/þr fyr dvrom.
71


 4
Haltr riðr hrossi,
hiorð recr handarvanr,
da/fr vegr oc dvgir;
blindr er betri
enn brendr se,
nytr mangi náss.
72


 4
Sonr er betri,
þott se siþ of alinn
eptir genginn gvma;
sialdan ba/tarsteinar
standa bra/to ner,
nema reisi niþr at nið.
73

 3
Tveir ’ro eins heriar,
tvnga er ha/fuþs bani,
er mer i hedin hvern
handar veni.
74



 5
Nott verþr feginn
sa er nesti trvir;
scammar ’ro scips rár;
hverb er ha/stgrima;
fiolþ vm vidrir
a fimm da/gom,
enn meira a manaði.
75


 4
Veita hinn
er vetki veít:
margr verþr af a/ðrom api;
maþr er a/ðigr,
annarr oa/ðigr,
scylit þann vítca vár.
76


 4
Deýr fe,
deyia frondr,
deyr sialfr it sama;
enn orztírr
deyr aldregi
hveim er ser goðan getr.
77


 4
Deyr fe,
deyia frondr,
deyr sialfr it sama;
ec veit einn
at aldri deýr:
domr vm da/þan hvern.
78


 4
Fvllar grindir
sa ec fyr Fitivngs sonom,
nv bera þeir vanar vol;
sva er a/þr
sem a/gabragð,
hann er valtastr vina.
79


 4
Osnotr maþr
ef eignaz getr
fe eþa flioðs mvnoð,
metnadr hanom þroaz,
en manvit aldregi,
fram gengr hann drivgt i dvl.
80


 4
Þat er þa reynt,
er þv at rvnom spvrr
enom reginkvnnom,
þeim er gordo ginregin
oc fáði fimbvlþvlr,
þa hefir hann bazt, ef hann þegir.
81


 4
At qveldi scal dag leyfa,
kono er brend er,
meki er reynd er,
mey er gefin er,
ís er yfir komr,
a/l er drvccit er.
82



 5
I vindi scal við ha/ggva,
vedri a sió róa,
myrkri v man spialla,
morg ero dags a/go;
a scip scal scriðar orca,
en a sciold til hlífar,
moki ha/ggs,
enn mey til kossa.
83


 4
Við eld scal a/l drecca,
en a ísi scriða,
margan mar cá/pa,
en meki sa/rgan,
heima hest feíta,
en hvnd a bvi.
84


 4
Meyar orðom
scyli manngi trva,
ne þvi er qvedr kona;
þviat a hverfanda hveli
voro þeim hiorto sca/pvð,
brigð i briost vm lagit.
85



 5
Brestanda boga,
brennanda loga,
ginanda vlfi,
galandi krako,
rytanda svíni,
rótla/som viði,
vaxanda vági,
vellanda katli,
86



 5
Flivganda fleíni,
fallandi báro,
ísi einnottom,
ormi hringlegnom,
brvdar bedmalom,
a brotno sverþi,
biarnar leici,
eða barni konungs,
87 Sivcom kalfi,
sialfraða þreli,
va/lo vilmeli,
val nyfeldom.
88


 4
Akri ársánom
trvi engi maþr,
ne til snemma syni;
veþr rodr akri,
enn vit syni,
hett er þeirra hvart.
89



 5
Broðvrbana sinom,
þott a bra/to meti,
hvsi halfbrvnno,
hesti alsciotvm
— þa er iór onýtr,
ef einn fotr brotnar —,
verþit maþr sva tryggr,
at þesso trvi a/llo.
90



 5



 9
Sva er friþr qvenna
þeirra er flát hyggia,
sem aki io obryddom
a isi hálom,
teitom tvevetrom,
oc se tamr illa,
a i byr óþom
beiti stiornlavso,
a scyli halltr henda
hreín i þáfialli.
91


 4
Bert ec nv meli,
þviat ec beði veit,
brigðr er karla hvgr konom;
þa ver fegrst melom,
er ver flast hyggiom,
þat telir horsca hvgi.
92


 4
Fagrt scal mela
oc fe bióþa
sa er vill fliods ast fá,
liki leyfa
ens liosa mans;
sa for er friár.
93


 4
Astar firna
scyli engi maþr
annan aldregi;
opt fá á horscan,
er a heimscan ne fá,
lostfagrir litir.
94


 4
Eyuitar firna
er maþr annan scal
þess er vm margan gengr gvma;
heimsca ór horscom
gorir ha/lþa sono
sa inn matki mvnr.
95


 4
Hvgr einn þat veit
er býr hiarta ner,
einn er hann ser vm seva;
a/ng er sot verri
hveim snotrom manne
enn ser a/ngo at vna.
96


 4
Þat ec þa reynda,
er ec i reyri sat
oc vettac mins mvnar;
hold oc hiarta
var mer en horsca mør,
þeygi ec hana at heldr hefic.
97


 4
Billings mey
ec fann beðiom á
solhvita sofa;
iarls ynþi
þótti mer ecci vera,
nema viþ þat líc at lifa.
98


 4
«Avc ner apni
scaltv, Oþinn! coma,
ef þv vilt þer mela man;
alt ero osca/p,
nema eínir viti
slican lavst saman.»
99


 4
Aptr ec hvarf,
oc vnna þottomz,
visom vilia fra;
hitt ec hvgða,
at ec hafa mynda
geð hennar alt oc gaman.
100


 4
Sva com ec nest,
at in nyta var
vigdrot a/ll vm vakin;
m brennandom liosom
oc bornom viþi,
sva var mer vilstigr of vitaþr.
101


 4
Oc ner morni,
er ec var enn vm kominn,
þa var saldrot vm sofin;
grey eit ec þa fann
ennar góðo kono
bvndit beðiom a.
102


 4


 7
Ma/rg er góð mer,
ef gorva kannar,
hugbrigd v hali;
þa ec þat reynda,
er iþ rádspaca
teygða ec a flerdir flióð;
haþvngar hverrar
leitaþi mer it horsca man
oc hafða ec þess vetki vífs.
103


 4


 7
Heima glaþr gvmi
oc v gesti reifr,
sviþr scal vm sic vera,
minnigr oc málvgr,
ef hann vill margfrodr vera,
opt scal goðs geta;
fimbvlfambi heitir
sa er fátt kann segia,
þat er osnotrs aþal.
104


 4
Enn aldna iotvn ec sotta,
nv em ec aptr vm kominn,
fát gat ec þegiandi þar;
ma/rgom orþom
melta ec i mínn frama
i Svttvngs solom.
105


 4
Gvnnla/d mer vm gaf
gvllnom stóli á
drycc ins dyra miaþar;
ill iþgiold
let ec hana eptir hafa
sins ins heila hvgar,
sins ins svara seva.
106


 4
Rata mvnn
letomc rvms vm
oc vm griot gnaga;
yfir oc vndir
stoðomc iotna vegir,
sva hetta ec ha/fði til.
107


 4
Vel keyptz litar
hefi ec vel notiþ,
ss er froþom vant;
þviat Ódrerir
er nv vpp kominn
á alda vés iarþar.
108


 4
Ifi er mer á,
at ec vera en kominn
iotna gorðom or,
ef ec Gvnnladar ne nytac,
ennar goðo kono,
þeirrar er la/gdomc arm yfir.
109



 5
Ens hindra dags
gengo hrimþvrsar
Hava ráþs at fregna
Hava ha/llo í;
at Ba/lverci þeir spvrðo,
ef hann veri m ba/ndom cominn
a hefdi hanom Svttvngr of sóit.
110


 4
Bá/geiþ Oðinn
hygg ec at vnnit hafi;
hvat scal hans trygðom trva?
Svttvng svikinn
hann let svmbli fra
oc grotta Gvnnla/ðo.
111


 4


 7
Mál er at þylia
þvlar stóli a
Vrþar brvnni at;
sa ec oc þagþac,
sa ec oc hugþac,
hlydda ec a manna mál;
of rvnar heyrda ec doma,
ne vm rádom þa/gðo
Hava ha/llo at,
Háva hollo i,
heyrda ec segia sva:
112



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
nótt þv risat,
nema á niósn ser
a þv leitir þer innan vt staðar.
113



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
fiolkvnnigri kono
scalatv i faðmi sofa,
sva at hon lyki þic lidom.
114


 4
Hon sva gorir,
at þu gáir eigi
þings ne þioðans máls;
mat þv villat
ne mannzkiss gaman,
ferr þv sorgafvllr at sofa.
115



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
annars kono
teygðo þer aldregi
eyrarvno at.
116



 5
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
a fialli eþa firði
ef þic fara tídir,
fastv at virði vel.
117



 5


 8
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
illan mann
lattv aldregi
oha/pp at þer vita;
þviat af illom manne
for þv aldregi
giold ens góða hvgar.
118


 4
Ofarla bíta
ec sa einom hal
orð illrar kono;
flaraþ tvnga
varþ hanom at fiorlagi
oc þeygi vm sanna sa/c.
119



 5


 8
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
ueitztv, ef þv vin át
þannz þv vel trvir,
farþv at finna opt;
þviat hrísi vegs
oc hávo grasi
vegr er vetki treyþr.
120



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
goðan mann teygðo þer
at gamanrvnom
oc nem licnargaldr, meþan þv lifir.
121



 5


 8
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
vin þinom
ver þv aldregi
fyrri at flavmslitom;
sorg etr hiarta,
ef þv segia ne náir
eínhveriom allan hvg.
122



 5
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
orþom scipta
þv scalt aldregi
viþ osvinna apa;
123


 4
Þviat af illom manne
mvndo aldregi
goþs la/n vm geta;
enn goðr maþr
mvn þic gorva mega
licnfastan at lofi.
124


 4
Sifiom er þa blandat,
hverr er segia reþr
einom allan hvg;
alt er betra
en se brigðom at vera,
era sa uinr a/ðrom er vilt eit segir.
125



 5
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
þrimr orðom senna
scalatu þer viþ verra mann;
opt inn betri bilar,
þa er inn verri vegr.
126



 5


 8
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
scósmíþr þv verir
ne sceptismiþr,
nema þv sialfom þer ser;
scór er scapaþr illa
a scapt se rangt,
þa er þer ba/ls beðit.
127



 5
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
hvars þv ba/l kant,
qveþþv þer ba/lvi at
oc gefat þinom fiandom friþ.
128



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
illo feginn
verþv aldregi,
en lát þer at goðo getið.
129



 5
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
upp líta
scalattv i orrosto
— gialti glikir
verþa gvmna synir
síþr þitt vm heilli halir.
130



 5


 8
Radomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þu getr:
ef þv vilt þer goda kono
qveþia at gamanrvnom
oc fa fa/gnvð af,
fa/gro scaldv heita
oc lata fast vera;
leiþiz mange gott ef getr.
131



 5


 8
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
varan bid ec þic vera
oc eigi ofvaran,
ver þv viþ a/l varastr
oc v annars kono
oc v þat iþ þriðia,
at þiofar ne leiki.
132



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
at háði ne hlátre
hafðv aldregi
gest ne ganganda.
133


 4
Opt vito ogorla
þeir er sitia inni fyr,
hvers þeir ’ro kyns er koma;
erat maþr sva goþr,
at galli ne fylgi,
ne sva illr, at einvge dvge.
134



 5


 8
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
at három þvl
hleþv aldregi,
opt er gott þat er gamlir qveþa;
opt or sca/rpom belg
scilin orð coma,
þeim er hangir m hám
oc skollir m scrám
oc váfir m vilmogom.
135



 5
Raðomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þv getr:
gest þv ne geyia
ne a grind hrokir,
get þv váloþom vel.
136


 4
Ramt er þat tre
er riþa scal
a/llom at vpploki;
bá/g þv gef,
eþa þat biðia mvn þer
les hvers a liðo.
137



 5


 8



 12
Raþomc þer, Loddfafnir!
en þv ráð nemir,
nióta mvndo ef þv nemr,
þer mvno góð ef þu getr:
hvars þv a/l dreckir,
kios þv þer iarðar megin,
þviat iorð tecr við a/lþri,
enn eldr vid sóttom,
eik viþ abbindi,
ax við fiolkyngi,
ha/ll v hýrogi,
heiptom scal mána qveþia,
beiti v bitsóttom
enn v ba/lvi rvnar,
fold scal v floði taca.
138


 4


 7
Veit ec at ec hecc
vindga meiði a
netr allar nío,
geiri vndaþr
oc gefinn Oðni,
sialfr sialfom mer,
a þeim meiþi,
er mangi veit,
hvers hann af rótom renn.
139


 4
Við hleifi mic seldo
ne viþ hornigi,
nysta ec niþr,
nam ec vp rvnar,
opandi nam,
fell ec aptr þaðan.
140


 4
Fimbvllióð nío
nam ec af enom fregia syni
Ba/lþorn Bestlo fa/dvr;
oc ec dryc of gat
ens dyra miaðar
a/sinn Oðreri.
141


 4
Þa nam ec frovaz
oc froþr vera
oc vaxa oc vel hafaz;
orð mer af orði
orz leitaði,
verc mer af verki
vercs leitaþi.
142



 5
Rvnar mvnt þv finna
oc raðna stafi,
mioc stóra stafi,
mioc stinna stafi,
er fáþi fimbvlþvlr
oc gorðo ginnregin
oc reist hroptr ra/gna.
143


 4
Oþinn m asom
enn fyr alfom Dainn,
Dvalinn oc dvergom fyr,
Asvidr
iotnom fyr,
ec reist sialfr svmar.
144



 5
Veiztv hve rista scal?
veiztv hve raþa scal?
veiztv hve fá scal?
veiztv hve freista scal?
veiztv hve bidia scal?
veiztv hve blóta scal?
veiztv hve senda scal?
veiztv hve soa scal?
145


 4

 6
Betra er obeþit
enn se ofblotiþ,
ey ser til gildis giof;
betra er osennt
enn se ofsóit.
Sva Þvndr vm reist
fyr þioþa ra/c,
þar hann vp vm reis
er hann aptr of kom.
146


 4
Lioþ ec þa/ kann,
er kannat þioðans kona
oc mannzcis ma/gr;
hialp heitir eitt,
enn þat þer hialpa mvn
v sa/com oc sorgom
oc svtom gorvollom.
147


 4
Þat kann ec annat,
er þvrfo yta synir
þeir er vilia lecnar liva:
.   .   .   .   .
.   .   .   .   .   .
.   .   .   .   .   .   .   .   .
148


 4
Þat kann ec þriþia,
ef mer verþr þa/rf micil
haptz v mina heiptma/go:
eggiar ec deyfi
minna andscota,
bitaþ þeim vapn ne veler.
149


 4
Þat kann ec et fiorþa,
ef mer fyrðar bera
ba/nd at boglimom:
sva ec gel,
at ec ganga ma,
sprettr mer af fótom fiotvrr,
en af ha/ndom hapt.
150


 4
Þat kann ec it fimta,
ef ec se af fári scotinn
fleín i folci vaða:
flygra hann sva stint,
at ec sta/dvigac,
ef ec hann siónom of sec.
151


 4
Þat kann ec et setta,
ef mic serir þegn
a rótom rás viðar,
oc þann hal
er mic heipta qveþr,
þann eta meín heldr enn mic.
152


 4
Þat kann ec it siaunda,
ef ec se havan loga
sal vm sessma/gom:
brennrat sva breit,
at ec hanom biargigac,
þann kann ec galdr at gala.
153


 4
Þat kann ec iþ átta,
er a/llom er
nytsamlict at nema:
hvars hatr vex
m hildings sonom,
þat ma ec bota bt.
154


 4
Þat kann ec iþ níunda,
ef mic na/þr vm stendr
at biarga fari míno a floti:
vind ec kyrri
vagi á
oc svefic allan se.
155


 4
Þat kann ec iþ tíunda,
ef ec se tvnriþor
leica lopti a:
ec sva vinc,
at þer villar fara
sinna heim hama,
sinna heim hvga.
156


 4
Þat kann ec iþ ellipta,
ef ec scal til orrosto
leiþa langvini:
vndir randir ec gel,
enn þeir m ríki fara
heilir hildar til,
heilir hildi fra,
coma þeir heilir hvaþan.
157


 4
Þat kann ec iþ tolpta,
ef ec se a tre vppi
vafa virgilná:
sva ec rist
oc i rvnom fác,
at sa gengr gvmi
oc melir v mic.
158


 4
Þat kann ec iþ þrettánda,
ef ec scal þegn vngan
verpa vatni á:
mvnaþ hann falla,
þótt hann i folc komi,
hnígra sa halr fyr hiorom.
159


 4
Þat kann ec iþ fiugrtánda,
ef ec scal fyrða liþi
telia tiva fyr:
asa oc alfa
ec kann allra skil,
fár kann osnotr sva.
160


 4
Þat kann ec iþ fimtánda,
er gól Þioðreyrir
dvergr fyr Dellings dvrom;
afl gol hann asom,
enn alfom frama,
hyggio Hroptaty.
161


 4
Þat kann ec iþ sextánda,
ef ec vil ins svinna mans
hafa ged oc alt oc gaman:
hvgi ec hverfi
huítarmri kono
oc sny ec hennar a/llom sefa
162


 4
Þat kann ec iþ siautiánda,
at mic mvn seint firraz
eþ manvga man.
Lioþa þessa
mvn þv, Loddfafnir!
lengi vanr vera,
þo se þer goð ef þv getr,
nyt ef þv nemr,
þa/rf ef þv þiggr.
163


 4


 7
Þat kann ec iþ átiánda,
er ec æva kennig
mey ne mannz kono,
— alt er betra
er einn vm kann,
þat fylgir lioða locom, —
nema þeirri einni,
er mic armi verr
a min systir se.
164



 5
Nv ero Hava mál qveðin
Háva ha/llo i
allþa/rf yta sonom,
oþa/rf iotna sonom;
heill sa er qvað!
heill sa er kann!
nióti sa er nam!
heilir þeirs hlyddo!